lempeng
Fun Poster
- Messages
- 895
- Joined
- Dec 16, 2005
- Messages
- 895
- Reaction score
- 145
- Points
- 23
HANTU RAYA DI HARI RAYA
Kredit/Karya asal: Andy Sulaiman
BAHAGIAN 1
Balik dari kerja, sampai rumah aku tengok mak dan ayah aku tak ada. Pergi beraya lah tu agaknya.
Aku pulak masa tu henfon bateri dah kong. Biasa mak aku call bagitau dia ke mana, ke mana kalau aku belum balik rumah, dia nak keluar.
Memang macam ni lah tiap-tiap tahun. Selagi tak habis Syawal, seboleh-boleh dia akan pergi beraya rumah sahabat handai dia. Rumah saudara mara tak payah cerita lah. 3 hari raya dah settle semua. Yang dekat-dekat lah. Yang jauh tak pergi lah. Tak mak ayah aku pergi beraya rumah kawan-kawan dia, kawan-kawan dia datang beraya rumah kami ni. Aku kalau ada kat rumah aku ikut juga. Ayah paksa suruh ikut. Tapi tahun ni cuti raya sampai raya ketiga je. Raya keempat aku dah naik kerja.
Masuk je dalam rumah, tempat pertama aku tuju dulu adalah dapur. Nampak elok je tudung saji atas meja makan tu.
Cantekkkk! Ada nasi, lauk, lemang siap rendang pun ada juga ni. Tak buang masa, cedok nasi, tabur lauk atas nasi, pergi makan bertatang depan tv. Musim raya ni banyak movie best-best kot. Baru masuk dua-tiga suap…
“Assalamualaikum!”
Aduh. Siapa pulak datang ni. Mak ayah aku tak ada lah. Takkan tak perasan kereta bapak aku tak ada kat luar tu.
“Assalamualaikum!”
"Waalaikumussalam. Kejap!" Aku jawab. Aku bangun pergi parking dulu nasi bawah tudung saji atas meja makan, pergi cuci tangan. Lepas tu pergi depan, buka pintu.
"Ek elehhhh...Mak Jah rupanya. Ingatkan siapa tadi. Suara kemain lemah gemalai macam anak dara!" kata aku. Mak Jah. Rakan karib mak aku. Geng Yassin, geng Marhaban dan macam-macam geng lagi lah yang ada kat kampung ni. Aku dah biasa berseloroh dengan Mak Jah ni. Aku anggap dia macam mak aku dah.
Tak cakap banyak, Mak Jah terus naik dan masuk ke dalam rumah aku. Terus duduk kat sofa.
"Mak tak ada. Keluar beraya kot, dengan ayah. Mak Jah ada apa datang ni?" tanya aku. Aku tanya sebab hari tu aku dengan orang tua aku dah pergi beraya rumah dia. Raya kedua tu pulak, dia dengan anak-anak dia semua datang beraya rumah aku. Kira settle lah bab raya meraya ni.
"Datang beraya lah!" jawab Mak Jah. Bergurau pulak dia. Malas aku nak layan. Aku pun pergi ke meja makan, buka tudung saji dan sambung makan balik.
"Makan, Mak Jah! Mari lah," aku pelawa ke Mak Jah. Dia geleng kepala.
Tapi dalam kepala aku, Mak Jah bukan datang beraya ni. Sebab dia tunduk je, macam ada masalah.
Aku tak pelik, sebab selalu kalau dia ada masalah, memang mak aku lah tempat dia mengadu. Orang tua, bukan macam kita. Adu masalah kena bertentang mata. Bukan main luah ikut WhatsApp je.
Siap makan segala, mak dengan ayah aku tak balik-balik lagi. Lama pulak. Biasa pukul 11 malam habis lambat lah tu diorang lepak luar. Ini dah 11.30 malam, tak balik balik lagi ni. Mak Jah pulak duduk begitu je lah dari tadi. Berat agaknya masalah dia tu, macam tak ada hari esok dah nak bercerita dengan mak aku ni.
Punya lah lapar, lepas tu kena kacau dengan Mak Jah, aku lupa henfon aku tengah caj dari tadi. Aku pun capai henfon aku, lepas tu on kan.
"Kejap eh Mak Jah. Nak call mak jap," kata aku sambil perhati kat henfon aku.
"Tak payah lah. Mak Jah dah nak balik. Mak Jah nak ajak kau ke rumah Mak Jah ni. Sampai hati kau tak datang," kata dia.
Blur aku sekejap. Apahal dia kata aku tak datang pulak? Kan aku dah pergi beraya hari tu?
Malas nak melayan drama sedih Mak Jah, aku call mak. WhatsApp berdentam dentum masuk kat phone aku lepas aku on. Nanti lah baca, settlekan hal Mak Jah dengan mak ni dulu.
"Hah, hello. Kau kat mana?" gitu soalan mak aku lepas jawab call aku.
"Kat rumah lah. Mak kat mana?" aku tanya dia balik.
"Kau tak baca WhatsApp? Dari tadi mak dengan ayah call kau!" kata mak aku. Tengking juga nada dia ni.
"Orang baru cas fon. Mak kat mana? Ada geng kamceng mak tunggu mak ni" kata aku.
"Mak kat rumah Mak Jah lah. Geng mak? Siapa?" tanya mak aku.
"Hah elok! Mak pergi rumah Mak Jah, Mak Jah tunggu mak ni kat rumah," kata aku. Ketawa juga lah aku tengok permainan orang tua-tua ni.
"Kau merapu apa ni?" tanya mak aku.
"Merapu apa pulak?" aku kilas balik soalan dia.
"Malas mak nak layan kau. Kau baca WhatsApp mak kasi kau tu," kata mak. Mak terus matikan perbualan.
Aku pun buka WhatsApp. Baca mak punya,
"Lepas habis kerja jangan terus balik. Datang rumah Mak Jah. Mak Jah baru saja meninggal dunia. Dia terjatuh dalam bilik air petang tadi"
Aku teragak-agak pandang ke sofa. Tak ada orang.
"Sampai hati kau. Mari lah jenguk Mak Jah"
Suara je ada. Ntah dari mana.
BAHAGIAN 2
Jenazah Mak Jah selamat dikebumikan siang esoknya, sebelum Zuhur. Aku ambil cuti, bagitau boss aku ada kematian saudara. Yang aku dengar, Mak Jah kena serangan jantung. Hmm hilang dah sorang rakan karib mak aku. Mak, aku jangka akan sugul sehari dua ni. Ya lah, kawan karib kot. Dari zaman muda mereka berkawan.
Aku nak cerita kejadian malam tadi pun aku rasa masanya belum sesuai. Lagipun takkan aku nak fikir bukan-bukan, contoh arwah Mak Jah bela saka ke apa. Mahu kena tampar aku dengan mak nanti.
Petang, sedang aku duduk rileks depan tv, mak pulak duk termenung kat beranda, ayah aku keluar dari bilik dia. Pegang henfon kat tangan. Ayah berjalan ke beranda.
"Nak kena pergi rumah Wak Man malam ni. Dia ada buat makan-makan sikit," aku dengar ayah cakap kat mak. Mak tak kata apa-apa.
"Sudah lah tu. Jangan sedih-sedih, dah tiba masa si Jah tu. Dah janji dia dengan Tuhan sampai semalam je umur dia, kita ni siapa nak halang, tak nak terima?" Aku dengar ayah tenangkan mak. Aku toleh juga ke luar, nampak mak duk kesat air mata.
"Malam ni lepas Isyak kita pergi rumah Wak Man tu," kata ayah lagi.
"Orang kena ikut sekali tak, yah?" aku tanya.
"Dia jemput semua. Kena lah," jawab ayah.
Aduh. Aku lemah betul kalau Wak Man ni. Tak berapa gemar aku kalau dengan dia. Garang yakmat! Dari zaman aku budak lagi, aku dah pernah rasa kena marah dengan orang tua ni. Dia kalau jerit, berdesing telinga. Nak balik mengadu dengan ayah? Jangan harap. Ayah akan tanya Wak Man. Kalau Wak Man cerita aku yang buat salah, sebab tu dia marah, aku kena lagi dengan ayah.
Lagi satu Wak Man ni dulu bomoh. Orang sakit, orang kena santau, nak pelepas saka, hantu raya, Wak Man ni lah pakarnya. Dulu lah. Sekarang mana ada orang percaya kat bomoh-bomoh ni lagi. Zaman sekarang, kena santau pun orang telan panadol je. Contoh. Rumah dia pun aku rasa time raya je lah aku pergi pun. Hari biasa, aku tak ada rasa nak pergi lepak.
Agak seram lah rumah dia. Dah lah rumah paling hujung kat kampung. Nak sampai rumah dia kena lalu jalan kecik. Kiri kanan pokok buluh. Pokok kekabu. Jenis pokok yang ikut sejarah keseraman Melayu, pokok singgah hantu-hantu lah. Kan?
Hmmm tak apa lah. Pergi je. Setahun sekali je. Layan kehendak ayah aku. Tiba-tiba dengar kereta abang aku masuk kawasan rumah.
"Mak, tumpang Aina sini jap. Orang nak gi kerja ni. Tengah malam karang, Su habis kerja dia datang ambik"
Kata abang aku. Aina tu anak dia. Su tu kakak ipar aku, bini dia lah.
Abang aku kerja kilang. Masuk shift petang lah tu. Akak ipar aku memang selalu pukul 11 lebih baru sampai rumah. Dia nurse kat hospital kerajaan.
"Kau ada bawak baju Aina yang elok-elok sikit tak? Mak nak ke rumah Wak Man malam ni. Beraya," kata mak.
"Ada kot. Entah Su, dia siapkan beg tu hah," kata abang aku lepas tu dia gerak pergi kerja.
“Aina, meh naik!” aku panggil.
Satu-satu anak buah aku yang aku ada. Cucu kesayangan mak ayah aku ni. Aku dua beradik je. Abang aku ada sorang anak. Aina ni lah.
Malam.
Lepas Isyak kami gerak ke rumah Wak Man. Aku biasa lah jadi driver. Ayah kalau drive waktu malam, dia kalah sikit. Ayah duduk seat sebelah. Mak dengan Aina duduk belakang. Aku tegak je memandu masa masuk lorong kecik kat rumah dia tu. Seram juga lah. Kiri kanan gelap.
Ayah, aku tengok steady je. Port lasak diorang masa muda-muda dulu ni. Cakap je semak mana, hutan mana, bukit mana dalam kampung ni. Semua dia n the gang dah pernah jejak. Ramai jugak orang kat rumah Wak Man malam ni. Dia buat tahlil doa selamat, sekali dengan beraya lah ni. Budak-budak pun ramai. Bagus juga, tak bosan sangat si Aina ni nanti.
Makan pun sedap-sedap. Mak Kinah, bini Wak Man memang handal lah masak. Dia dulu buka kedai makan. Sekarang dah tak, tak larat katanya. Kami duduk pun tak lama kat rumah Wak Man. Sebab nanti Kak Su nak datang ambil Aina. Pukul 10 lebih kitorang gerak dari rumah Wak Man. Aina bengang je. Ya lahh, tengah syok main dengan budak-budak lain, kena panggil ajaak balik. Muncung je dalam kereta.
Sampai-sampai je kat rumah, tengok dia dah terlelap kat belakang. Mak suruh aku angkat dia bawa naik ke rumah, letak dalam bilik tidur abang aku dulu sementara tunggu Kaak Su datang. Aku pun angkat, letak dalam bilik. Keluar dari bilik abang aku, aku nampak ayah gopoh-gapah cari aku. Menjerit-jerit dia.
“Apa hal yah? Kelam kabut sangat ni?” tanya aku.
Ayah diam, pandang aku,
“Wak Man baru jap telefon ayah. Dia kata kita tertinggal Aina. Tengah menangis tu kat sana. Jom pergi ambik dia!” kata ayah.
Aku panik.
“Habis yang orang dukung letak daalam bilik abaang tu budak mana yah?” tanya aku
“Ntah. Kau pergi lah jenguk kalau kau berani. Jomlah peergi rumahh Wak Man!” kata ayah.
BAHAGIAN 3
“Bang, nak ke mana pulak tu?” tiba-tiba mak aku keluar dari dapur, tanya ayah aku.
“Nak pergi rumah Wak Man,” kata ayah.
“Nak pergi rumah Wak Man? Ada apa lagi? Tertinggal apa-apa ke?” tanya mak.
Dia tak tahu pasal tertinggal Aina ni. Masa kecoh-kecoh tadi, dia kat dapur.
Tiba-tiba henfon ayah aku berdering. Ayah aku tengok jap lepas tu jawab call tu.
“Hah Man!....Apa dia? Kau nak datang hantar? Heh eloklah. Kau bawak balik la kau punya sekali ni,”
“Okay okay”
Itu yang aku dengar ayah aku berbual. Lepas tu aayah pandang aku.
“Tak payah pergi lah. Wak Ma nnak datang sinni,” kata ayah. Aku pun naik ke rumah semula dengan ayah.
“Apa yang tertinggal?” mak aku tanya ayah aku.
“Aina” ringkas je ayah aku jawab. Mak aku tergamam masa tu. Pucat muka dia.
“Ish, janga main-main. Habis yang tidur atas riba saya dalam kereta tadi siapa?” mak aku dah cuak semacam dah.
“Ntah, mana saya tahu. ‘Budak’ Wan Man lah kot,” jawab ayah. Sikit pun ayaah tak nampak tanda-tanda dia seram ke apa ni.
Aku pula masa tu seram sejuk juga. Tapi dalam hati ni membuak-buak rasa nak pergi jenguk ‘budak’ yang tidur dalam bilik abang aku tu.
“Pergilah jenguk,” kata ayah aku. Aku geleng kepala laju-laju.
“Jantan apa ntah. Masa ni lah nak belajar,” kata ayah aku sambil tersengih pandang aku, sambil gulung rokok daun kat tangan dia.
Aku rasa tercabar pulak tiba-tiba. Aku bangun, perlahan-lahan jalan ke bilik abang aku.
“Elok-elok! Gigit kau nanti! Hahaha!”
Geram juga aku dengan ayah aku masa tu. Dia selamba je usik aku.
Mak aku menjeling ke ayah aku sambil dalam masa sama larang aku supaya jangan tengok.
Pintu bilik aku tolak perlahan-lahan.
‘Kriiiuuuuuukkkk’
Aduh. Pintu masa ni la hdia berbunyi. Rumah kampung kan, biasalah.
Budak tu tidur, menghadap ke sana. Kira aku nampak belakang dia je lah. Dari belakang saling tak tumpah macam Aina.
Cuma yang bezanya, rambut. Rambut Aina paras bahu je. Tapi rambut budak tu panjang sampai paras bontot dia aku rasa. Ada juga rambut terjuntai, sampai lantai.
Aku lepas dah tengok tu terus balik semula ke ruang tamu. Duduk dengan mak dan ayah aku.
“Besar?” ayah aku tanya. Aku geleng kepala.
Mak aku dah macam patung masa tu. Takut sangat agaknya. Tapi aku nampaklah mulut dia kumat kamit baca apa ntah.
Tiba-tiba kedengaran bunyi enjin kereta masuk kaawasan rumah.
“Hah Wak Man sampai dah. Buka pintu,” kata ayah aku. Aku dan mak aku bangun pergi ke pintu.
Nampak Wak Man tersengih-sengih lepaas tu dia buka pintu belakang. Aina laju je keluar sambil nangis-nangis. Sedih ccampur takut lah tu kena tinggal tadi. Mak aku terus pergi peluk dia dan tenangkaan dia. Ayah aku pelawa Wak Man naik.
“Bilik mana budak tu?” tanya Wak Man.
Ayah aku tunjuk biliknya.
“Cucu kau main kat bawah pokok besar tepi rumah aku dengan budak-budak lain tadi agaknya.,” kata Wak Man.
“Kau ada ‘buang’ kat situ jugak ke?” tanya ayah.
Wak Man angguk lepas tu dia kata, “Dulu lah. Dah lama. Aku pun tak tahu ni siapa punya, datang dari mana. Aku dah lama kot tak ubat orang”
“Kau pun. Tak agak-agak. Buang lah jauh sikit kot ya pun. Hishhh!” marah ayah aku. Pertama kali dalam hidup aku, aku tengok Wak Man kena marah. Biasa dia marah orang je.
Wak Man pun masuk bilik tu. Sorang diri. Dia tak kasi sesiap pun ikut atau kacau dia. Tak lama, dalam 15 minit maca tu, dia keluar Dia ada bawa 1 uncang kat tangan dia.
“Dah. Selamat,” kata Wak Man sambil angkat uncang tu. Maknanya benda alah tu dah masuk uncang dah.
“Ai…..mudahnya?” tanya ayah aku. Mak masa tu dah ke dapur. Ayah suruh buat air.
"Budak. Bukan liat mana," kata Wak Man.
“Mana punya? Siapa?” tanya ayah lepas dia suruh Wak Man duduk dulu, minum air.
Wak Man pun cerita lah.
Saka. Bukan budak sangat pun. Dah tua dah pun. Tapi dia berupa macam Aina. Ada bomoh sini pakai saka ni dulu.
Ada orang datang nak pelepas saka, bomoh ni lepaskan tapi dia tak buang. Lepas tu dia mati, anak dia bela. Tak lama, agaknya si anak tak larat nak jaga, nak penui kehendak saka tu,, itu si anak pergi jumpa Wak Man tuh. Nak minta tolong pisahkan.
Ayah aku tanya bomoh mana? Wak Man kata bomoh biasa dulu tu lah, sambil anak mata dia jeling kat aku. Tanda dia tak nak aku tahu lah tu kot. Lepas tu aku diam.
Mak keluar dari dapur, hidang air kat kitorang. Aina dah tidur dah, atas sofa.
“Mak!”
Dengar orang panggil mak aku kat luar.
“Su tu,” kata ayah aku.
Aku pun bangun pergi buka pintu. Kak Su yang datang.
“Eh, mana kereta kau kak?” aku tanya Kak Su. Sebab aku tak dengar langsung bunyi enjin kereta Viva dia.
“Apa lagi, rosak lah,” jawab Kak Su. Nampak bengang muka Kak Su. Hal kereta dia selalu rosak ni dah lama. Banyak kali dia minta dengan abang aku nak tukar kereta baru. Tapi abang aku buat tak tahu je. Wak Man minta diri nak balik. Hal pun dah selesai, kata dia. Ayah hantar Wak Man sampai ke tanah.
“Dah kau balik sini naik apa Su?” tanya mak.
“Kawan hantar. Orang tidur sini la malam ni. Esok tak kerja,” kata Kak Su.
Memang dah biasa gitu. Kak Su dengan abang aku memang ada tinggaalkan pakaian diorang kat dalam bilik diorang tu. Senang. Kalau malas balik, diorang tidur sini.
“Okay Kak Su pergi la mandi ke apa dulu. Karang orang angkat Aina bawak masuk bilik Kak Su,” kata aku.
Ikut hati aku nak cerita pasal kes tadi, tertinggal Aina kat rumah Wak Man dan terbawa balik ‘budak’ lain tu. Tapi mak aku tak kasi. Lagipun tengok muka Kak Sun penat semacam.
Kak Su bangun, terus masuk bilik. Ayah punn naik ke rumah, tutup pintu depan dan kunci.
Mak pulak mengemas kat meja ruang tamu. Susun cawan yang ayah, Wak Man dan aku minum tadi.
“Henfon awak berbunyi tu. Dalam bilik,” aku dengar ayah aku cakaap kat mak aku. Aaku masa tu tengah tengok tv.
Mak pun berhenti kejap kerja dia. Masuk bilik, ambil henfon dia. Dia bawak keluar.
“Siapa?” tanya ayah aku.
“Ntah, nombor tak kenal ni,” jawab mak.
“Jawab lah. Tunggu apa?” bentak ayah aku pulak.
Mak pun jawab, “Hello”
“Mak, Su ni. Henfon Su habis bateri. Pakai henfon kawan. Mak, kereta Su rosaklah. Su kat tempat kerja laagi ni. Boleh minta tolong Azrul atau ayah datang ambil Su tak? Abang OT malam ni, balik lambat”
Bedebukkkkk!
Terlepas henfon dari tangan mak. Terbeliak mata dia.
Bersambung...
Last edited: